از خدا خواستم تا دردهایم را از من بگیرد،
خدا گفت: نه!
رها کردن کار توست ، تو باید از آنها دست بکشی.

از خدا خواستم شکیبایی ام بخشد،
خدا گفت: نه!
شکیبایی زاده رنج و سختی است.
شکیبایی بخشیدنی نیست، به دست آوردنی است.

از خدا خواستم تا خوشی و سعادتم بخشد،
خدا گفت: نه!
من به تو نعمت و برکت دادم، حال با توست که سعادت را فراچنگ آوری.

از خدا خواستم تا از رنجهایم بکاهد،
خدا گفت: نه!
رنج و سختی تو را از دنیا دور و دورتر، و به من نزدیک و نزدیکتر می کند.

از خدا خواستم تا روحم را تعالی بخشد،
خدا گفت: نه!
بایسته آن است که تو  خود سر برآوری و ببالی اما من تو را هرس خواهم کرد تا سودمند و پر ثمر شوی.

من هر چیزی را که به گمانم در زندگی لذت می آفریند از خدا خواستم و باز گفت: نه!
من به تو زندگی خواهم داد، تا تو خود از هر چیزی لذتی به کف آری.

از خدا خواستم یاری ام دهد تا دیگران را دوست بدارم، همانگونه که آنها مرا دوست دارند.

 و خدا گفت: آه سرانجام چیزی خواستی تا من اجابت کنم!

این یعنی

زندگی هنوز جریان داره

من.....

هنوز زنده ام

برگشتم!!!!!!

برای يک لحظه شيطنت به من لبخندی آشنا زدی ؛ من اولين بار بود که چنين لبخندی به اين آشنايی ميديدم ؛ عاشقت شدم!
برای نگه داشتن من برای روز مبادا گهگاهی به من زنگ ميزنی ؛ من هر روز از سحر تا سحر چشم به گوشی دوخته ام!
نامم را يکبار صدا زدی ، از آن پس ذکر نام تو لای لای شب و موسيقی روز من است!
تو برای يک شيطنت ساده مرا خواندی ؛ من با پاهای برهنه به سوی روياي قديمی روحم دويدم، سرابی که هرچه بيشتر دويدم ، بيشتر از من گريخت!
تو خيال کردی بازی ساده ايست که امروز آغاز ميشود و فردا تمام ؛ بازی ساده تو ، نياز روح و جان من بود ، بازی ساده تو ، آغاز و پايان من بود. آه ، بازی کوتاه تو ، لذيذترين و دردناکترين تجربه زندگی من بود!

سلام دوستای خوبم

بدونید که خیلی دوستون دارم

اینبار میخوام نام ببرم به ترتیب درجه

۱.ساده(کسی که هر چی دارم از اونه)خیلی چیزا بهم یاد داد

۲.سام(داداش خوبی بود واسم)

۳.داداش واقعیه خودم(توضیح خاصی واسه داداش خودم ندارم فقط میگم خیلی آقاست!)

۳.ستاره(عزیزمه دوست خوبی که هیچوقت تنهام نذاشت)

۴.مهسا که بحثش جداس(جزوی از وجودمه)

۵.سوشی

اومدم که خداحافظی کنم دیگه دل و دماغی برام نمونده

هر کی که دوسش داشتم تنهام گذاشت شوکا (آرزو) هم شد همون تنهای قبلی

دیگه هیچ چی برام مهم نمونده نه عشقی نه دلی خدا هم که با ما قهره

باید به تنهایی عادت کرد

این بنده ی بد بخت تو یه تیکه از این کره ی خاکی بایدم به چشم نیاد

به چشم بنده هاش نمام چه برسه به خودش

فقط از همین جا بهش میگم خیلی دوسش دارم

و نتها آرزویی که دارم اینه که زود تر برم پیشش

دیگه هیچ آرزویی ندارم

خدایا دوست دارم

دوست دارم

دوست دارم

اگر گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت سادس

نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جادس

خداحافظ واسه انکه نبندیم دل به رویا ها

بدونی بی تو و با تو همینه رسم این دنیا

ببخشید از کسایی که تو این مدت اذیتشون کردم.و ببخشید که اسم خیلی ها رو جا گذاشتم و بدونید همتونو دوست دارم

از ته قلبم.اینو راست میگم

فقط بگید حلالم میکنید همین

خداحافظ

هر چند دلشو ندارم ولی باید رفت

هر روز وسعت تنهائيم بزرگ تر.... كه نه ، بزرگ تر نمي شود.... 

فقط حصار دورش تنگ تر و تنگ تر مرا فرا مي گيرد.....

 و ميان اين حلقه تنهايي....منم و خودم....

انگار تنها ماندن.....تنها بودن....شغل ام شده است ...پيشه ام ..

با اوست كه صدايم مي گيرد.... 

با اوست كه بغض هايم آبستن اشكها مي شود....

فقط ....اوست كه كمي مرا مي فهمد و تنهايم نمي گذارد....

با تنهايي تنها ماندن سخت است ....سخت....

بی تو قامت نحیف شب بو ها حتی زیر باران می شکند. بی تو هیچ رودی به فکر دریا شدن نیست. بی تو تمام پرستوهای عاشق بی آشیان می شوند. بی تو حتی ماه هم در شبهای تنهایی ام رغبت نمی کند سری به من بزند. بی تو هوای چشمانم همیشه بارانی است. پس تو ای مهربانم! خودت بگو چگونه معنایت کنم تا شرمنده یاسهای سپید نگاهت نشوم؟ با کدامین نام بخوانمت تا زنبقهای وحشی از من دلگیر نشوند؟!!! ....... شقایق به یمن قدمهایت سر بر می آورد. خورشید به حرارت نام توست که هنوز می تابد و آسمان دلتنگ توست

سلام بچه ها

اولین آپم  تو ۸۸از داداش جونمه

شكوفه‌ها لبخند ميزنند

طبيعت با طراوتش تو را جلال مي‌دهد

و من با قلبي تازه تر از هميشه

اسم تو را ميخوانم

اي معبود هميشگي

اي خداوند تازگي من

اي مسيح كه در تو همه چيز تازه است

همه چيزهاي كهنه در گذشته و

با تو هم اكنون همه چيز نو شده است

بهارم را با تو آغاز ميكنم

همانگونه كه هر روزم را

بر من بريز

مانند باران بهاري

لبريز از عشق

تا محبت تو

در من آشكار شود

تا در تو هميشگي شوم

در من بمان

اي خداوند عشق

اي تازه‌ترين هميشگي

دوستت دارم.... 

سلام دوستای گلم

این آخرین آپم تو سال ۸۷ هست

واستون آرزوی شادی میکنم تو سال جدید

دوست داشتن

در هم نگریستند اما سرشار از مهربانی

چشمهاشان هر کدام پیاله ای پر از شراب سرخ

که در کام تشنه ی چشمان هم میریختند

و کم کم بر هر دو لب

لبخندی اهسته باز میشد

لبریز از محبت

سیراب از دوست داشتن

نه عشق

دوست داشتن

لحظاتی این چنین

خوب و شیرین و نرم و خاموش گذشت

 

دکتر شریعتی

غصه اگر هست، بگو تا باشد! معني خوشبختي، بودن اندوه است...! اين همه غم و غصه، اين همه شادي وشور، چه بخواهي و چه نه! ميوه يک باغند، همه را با هم و با عشق بچين... ولي از ياد مبر؛ پشت هر کوه بلند، سبزه زاري است پر از ياد خدا! و در آن باز کسي مي خواند؛ که خدا هست، خدا هست و چرا غصه؟! چرا؟